http://www.eltcafe.net/ Fri, 30 Jul 2010 15:05:38 +0300 MyBB http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=5129 Fri, 16 Oct 2009 14:56:39 +0300 http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=5129
Altı ay kadar oluyor aranıza katılalı
Başta çok dışladınız, ilgilenmediniz bile
Belki hepimizden çok ilgi göreceğim diye
Ne hoşunuza gittim, ne de yaptığım

Yayıldım ailenize zaman geçince
Hele bir de akşamları kahvemizi içince
Tadından da yenmedi sohbetlerimiz
Sizin evinizde ben, tutuklu kaldım
Annem, babam,ablam,abiciğim
Sanırım her zaman size, oturmaya geleceğim
Baklava, börek hatta reçel yapmayı öğreneceğim
Şiirim yayınlanırsa mutlu olup, size hemen göstereceğim]]>
Altı ay kadar oluyor aranıza katılalı
Başta çok dışladınız, ilgilenmediniz bile
Belki hepimizden çok ilgi göreceğim diye
Ne hoşunuza gittim, ne de yaptığım

Yayıldım ailenize zaman geçince
Hele bir de akşamları kahvemizi içince
Tadından da yenmedi sohbetlerimiz
Sizin evinizde ben, tutuklu kaldım
Annem, babam,ablam,abiciğim
Sanırım her zaman size, oturmaya geleceğim
Baklava, börek hatta reçel yapmayı öğreneceğim
Şiirim yayınlanırsa mutlu olup, size hemen göstereceğim]]> http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=5128 Fri, 16 Oct 2009 14:55:41 +0300 http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=5128
Kimin sevdası anlatıyor dilden dile
Kimin sevdası yakıyor kendi içinde
Benim sevdam da buna benziyor
Yakıyor beni tam yüreğimin içinde

Can isterdi ki doğa dengede dura
Arı sevdiği çiçekte polen bula
Be zalim artık beni hatırla
Eriyorum sensiz, tam yüreğimin içinde

Yangın çıkar, bir yuvayı söndürür
Yağmur yağar, önüne geleni götürür
Gece olunca güneş gider ay görünür
İşte o karanlık doğuyor tam içimde

Sarıkaya kimdir bu, seni sevda ile yakan
Zaten sen garipsin, yoktur seni takan
Bulursun görüşmek için belki bir mekan
İşte o an mutlu olursun tam yüreğin içinde]]>
Kimin sevdası anlatıyor dilden dile
Kimin sevdası yakıyor kendi içinde
Benim sevdam da buna benziyor
Yakıyor beni tam yüreğimin içinde

Can isterdi ki doğa dengede dura
Arı sevdiği çiçekte polen bula
Be zalim artık beni hatırla
Eriyorum sensiz, tam yüreğimin içinde

Yangın çıkar, bir yuvayı söndürür
Yağmur yağar, önüne geleni götürür
Gece olunca güneş gider ay görünür
İşte o karanlık doğuyor tam içimde

Sarıkaya kimdir bu, seni sevda ile yakan
Zaten sen garipsin, yoktur seni takan
Bulursun görüşmek için belki bir mekan
İşte o an mutlu olursun tam yüreğin içinde]]> http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=5127 Fri, 16 Oct 2009 14:54:49 +0300 http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=5127
Bir masal gibiydi, gecenin kralı ay
Ve minik prensesleri yıldızlar
Tatlı tatlı gülümsüyorlardı
Yeryüzündeki insanlara
Uzaklardaki bir ada gibiydiler
Işıkları yanıp sönen
Bu adada bir de kraliçe vardı
Gündüzlerin kraliçesi olan; güneş
Kimisi ışıltıyor, kimisi ısıtıyordu dünyamızı
Bazı haylazlar ise yıldızdan yıldıza atlıyorlardı
Güneş de haylaz ve çocuk ruhlubir kadındı
Geceleri saklanıyor
Ve sarayı krala emanet ediyordu
Adeta saklambaç oynuyorlardı
Az sonra, yine nöbet değişimi olacaktı
Sevgili kralımız, yerini prenslere bırakacaktı
Ama prens denilen bulutlar çok kıskançtılar
Kız kardeşleri olan yıldızlar
Herkesten korumak, onların güzelliklerini
Kendilerini seyretmek istiyordu
Ve bulutlar dediğini yaptı
Çevrelediler tüm sarayın etrafında
Tüm güzellikler gitti
Böylece bu masalda bitti
Ve uzaydaki saraya yaptığım hayal yolculuğuna
Bir perde daha çekildi]]>
Bir masal gibiydi, gecenin kralı ay
Ve minik prensesleri yıldızlar
Tatlı tatlı gülümsüyorlardı
Yeryüzündeki insanlara
Uzaklardaki bir ada gibiydiler
Işıkları yanıp sönen
Bu adada bir de kraliçe vardı
Gündüzlerin kraliçesi olan; güneş
Kimisi ışıltıyor, kimisi ısıtıyordu dünyamızı
Bazı haylazlar ise yıldızdan yıldıza atlıyorlardı
Güneş de haylaz ve çocuk ruhlubir kadındı
Geceleri saklanıyor
Ve sarayı krala emanet ediyordu
Adeta saklambaç oynuyorlardı
Az sonra, yine nöbet değişimi olacaktı
Sevgili kralımız, yerini prenslere bırakacaktı
Ama prens denilen bulutlar çok kıskançtılar
Kız kardeşleri olan yıldızlar
Herkesten korumak, onların güzelliklerini
Kendilerini seyretmek istiyordu
Ve bulutlar dediğini yaptı
Çevrelediler tüm sarayın etrafında
Tüm güzellikler gitti
Böylece bu masalda bitti
Ve uzaydaki saraya yaptığım hayal yolculuğuna
Bir perde daha çekildi]]> http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=5126 Thu, 15 Oct 2009 21:41:08 +0300 http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=5126
Unutma aydınlığı
Garp misali,şark misali
Siz örneksiniz öğretmenim
Söyleyin gerçekleri
Aydınlıktır yolun başlangıcı
Mutluluktur bunun sonu
Hiç düşünme öğretmenim
Söyleyin gerçekleri
Öğretmensin örneksin
İnsanlar bekliyor sizi
Aydınlık ve ilerlemek için
Söyleyin gerçekleri
Eğitim ve bilimdir
Ülkelerin kalkınması
Çocukların aydınlaması
Söyleyin gerçekleri
Toplum uygar olsun
İnsanlar mutlu olsun
Barış ve mutluluk için
Söyleyin gerçekleri]]>
Unutma aydınlığı
Garp misali,şark misali
Siz örneksiniz öğretmenim
Söyleyin gerçekleri
Aydınlıktır yolun başlangıcı
Mutluluktur bunun sonu
Hiç düşünme öğretmenim
Söyleyin gerçekleri
Öğretmensin örneksin
İnsanlar bekliyor sizi
Aydınlık ve ilerlemek için
Söyleyin gerçekleri
Eğitim ve bilimdir
Ülkelerin kalkınması
Çocukların aydınlaması
Söyleyin gerçekleri
Toplum uygar olsun
İnsanlar mutlu olsun
Barış ve mutluluk için
Söyleyin gerçekleri]]> http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=5125 Thu, 15 Oct 2009 21:40:06 +0300 http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=5125
Doğup büyüdüğüm yer küçük bir kasaba
Benim aklım hiç ermez gevşek hesaba
Sakın sakın ha benzetme beni kasaba
Etin sende kalsın benim derdim o değil

İlgimi çekmiyor aklından geçenlerin bir teki
Herkeste var olan şey değil mi görüntüdeki
Önemli olan tenime değen değil yüreğimdeki
Etin sende kalsın benim derdim o değil

Gelip geçici hevesle bir anlık sefa sürülür
Harama gömülüp köpek gibi inleyip ürülür
O yataklar akşam serilir sabah dürülür
Etin sende kalsın benim derdim o değil

Bir güzel söz bir tatlı baakış gönlü doyuran
Budur işte budur insanı hayvandan ayıran
Değer verdiğim şey ne kilo çeker ne gram
Etin sende kalsın benim derdim o değil

Kimileri evli kimileri bekar kimileri dul
Benzer vücuda sahip yaratılan her kul
Anlatmak istediğimi alıp satamaz para pul
Etin sende kalsın benim derdim o değil]]>
Doğup büyüdüğüm yer küçük bir kasaba
Benim aklım hiç ermez gevşek hesaba
Sakın sakın ha benzetme beni kasaba
Etin sende kalsın benim derdim o değil

İlgimi çekmiyor aklından geçenlerin bir teki
Herkeste var olan şey değil mi görüntüdeki
Önemli olan tenime değen değil yüreğimdeki
Etin sende kalsın benim derdim o değil

Gelip geçici hevesle bir anlık sefa sürülür
Harama gömülüp köpek gibi inleyip ürülür
O yataklar akşam serilir sabah dürülür
Etin sende kalsın benim derdim o değil

Bir güzel söz bir tatlı baakış gönlü doyuran
Budur işte budur insanı hayvandan ayıran
Değer verdiğim şey ne kilo çeker ne gram
Etin sende kalsın benim derdim o değil

Kimileri evli kimileri bekar kimileri dul
Benzer vücuda sahip yaratılan her kul
Anlatmak istediğimi alıp satamaz para pul
Etin sende kalsın benim derdim o değil]]> http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=5124 Thu, 15 Oct 2009 21:39:41 +0300 http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=5124
Sen yoksun yine yanımda
Ağlıyorum seni her hatırladığımda
Öyle kızgınım ki sana
Nefretim büyüdü dönme artık bir daha
Sen yoksun yine yanımda
Gelme
Sensizlik işledi içime
Katlandım acılara
Böylede mutluyum
İçim kan ağlasa da, gülüyorum
Seni özlüyorum ama
Hatırlamakta istemiyorum
Git, artık dayanamıyorum
Bu acılara]]>
Sen yoksun yine yanımda
Ağlıyorum seni her hatırladığımda
Öyle kızgınım ki sana
Nefretim büyüdü dönme artık bir daha
Sen yoksun yine yanımda
Gelme
Sensizlik işledi içime
Katlandım acılara
Böylede mutluyum
İçim kan ağlasa da, gülüyorum
Seni özlüyorum ama
Hatırlamakta istemiyorum
Git, artık dayanamıyorum
Bu acılara]]> http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=5087 Tue, 29 Sep 2009 19:37:35 +0300 http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=5087
Gözlerim gözünde aşkı seçmiyor
Onlardan kalbime sevda geçmiyor
Ben yordum ruhumu biraz da sen yor
Çünkü bence şimdi herkes gibisin

Yolunu beklerken daha dün gece
Kaçıyorum bugün senden gizlice
Kalbime baktım da işte iyice
Anladım ki sen de herkes gibisin

Büsbütün unuttum seni eminim
Maziye karıştı şimdi yeminim
Kalbimde senin için yok bile kinim
Bence sen de şimdi herkes gibisin

334 (1918) - Yaz - Kadıköy

HERKES GİBİ

Gönlümle baş başa düşündüm demin;
Artık bir sihirsiz nefes gibisin.
Şimdi tâ içinde bomboş kalbimin
Akisleri sönen bir ses gibisin.

Mâziye karışıp sevda yeminim,
Bir anda unuttum seni, eminim
Kalbimde kalbine yok bile kinim
Bence artık sen de herkes gibisin]]>
Gözlerim gözünde aşkı seçmiyor
Onlardan kalbime sevda geçmiyor
Ben yordum ruhumu biraz da sen yor
Çünkü bence şimdi herkes gibisin

Yolunu beklerken daha dün gece
Kaçıyorum bugün senden gizlice
Kalbime baktım da işte iyice
Anladım ki sen de herkes gibisin

Büsbütün unuttum seni eminim
Maziye karıştı şimdi yeminim
Kalbimde senin için yok bile kinim
Bence sen de şimdi herkes gibisin

334 (1918) - Yaz - Kadıköy

HERKES GİBİ

Gönlümle baş başa düşündüm demin;
Artık bir sihirsiz nefes gibisin.
Şimdi tâ içinde bomboş kalbimin
Akisleri sönen bir ses gibisin.

Mâziye karışıp sevda yeminim,
Bir anda unuttum seni, eminim
Kalbimde kalbine yok bile kinim
Bence artık sen de herkes gibisin]]> http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=4938 Sat, 22 Aug 2009 19:02:27 +0300 http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=4938
"Bütün kadınlar melektir, tıpkı annem gibi."

Yılların yaşıyor bedenimde
Baksana her yanım senindir anne.
Kanım kanından,
Canım canından,
Sol yanım acıyor
Yanıyor anne.

Hakkını ödemek elimde değil
Ömrümü tutup da versem eline.
Zaten varlığım senin eserin
Neyi sayacağız
Neyin yerine?..
Bu hesap
Bir çözüm bulmuyor anne.

Hadi dönelim işin başına...
Ben ağlayayım
Sen salla beni.
Ben şımarayım,
Sen anla beni.
Özlediğim çocukluğumu yaşat n'olursun,
Her suçumu bağışladığın gibi.

Bu söz bana huzur veriyor.
Bir sihir,
Keramet var içinde!
Ne güzel yakışıyor ağızlara
Melekleri çağrıştırıyor
Anne ...

Nilüfer çiçeğim
Gelinciğimsin.
Kadınlar içinde biriciğimsin.
İlk göz ağrım,
Yaşam gerçeğimsin.
Saça sakala karışsam n'olmuş?
Sen yine miniciğinin
Annesi,
Anneciğisin.
-Çetin Özdemir-]]>
"Bütün kadınlar melektir, tıpkı annem gibi."

Yılların yaşıyor bedenimde
Baksana her yanım senindir anne.
Kanım kanından,
Canım canından,
Sol yanım acıyor
Yanıyor anne.

Hakkını ödemek elimde değil
Ömrümü tutup da versem eline.
Zaten varlığım senin eserin
Neyi sayacağız
Neyin yerine?..
Bu hesap
Bir çözüm bulmuyor anne.

Hadi dönelim işin başına...
Ben ağlayayım
Sen salla beni.
Ben şımarayım,
Sen anla beni.
Özlediğim çocukluğumu yaşat n'olursun,
Her suçumu bağışladığın gibi.

Bu söz bana huzur veriyor.
Bir sihir,
Keramet var içinde!
Ne güzel yakışıyor ağızlara
Melekleri çağrıştırıyor
Anne ...

Nilüfer çiçeğim
Gelinciğimsin.
Kadınlar içinde biriciğimsin.
İlk göz ağrım,
Yaşam gerçeğimsin.
Saça sakala karışsam n'olmuş?
Sen yine miniciğinin
Annesi,
Anneciğisin.
-Çetin Özdemir-]]> http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=4397 Tue, 07 Jul 2009 21:08:07 +0300 http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=4397 Avcundaki sahraya süzülen
Bir bedensiz hayatım sevgili...

Öyle naif ki varlığım
Değil ayrılık
Kirpiğinin rüzgarı bile üşütür beni...

Ben hayallerinin gerçeğinde yaşayan bir deli
Sense dokunsam kaybolacak bir peri,

Şimdi, söyle ey sevgili
Sen mi varlığında erittin beni
Yoksa ben yokluğumdan mı var ettim seni.
Ve nasıl bir insicam ki bu
Bir hayalin suretinde yok etti
Bir ömürlük gerçeği...

Hani bir gün
Sen üşümüştün ıslanıp yağmurumuzdan.
Ben, ıslanmıştım aşktan sırılsıklam.

Saklanmıştık seninle bir ağacın sinesine
Ve sular damlıyordu ipil ipil saçlarımızdan.

Ben güneş içmiştim gözlerinden o gün
Ruhunda buğulanan aşkın sıcağından.
....Seni içmiştim yudum yudum
Saçlarından süzülen damlaların dudağından.

Ve...
Rengarenk bir gökkuşağı olduğunda ellerimizde zaman
Sonsuzluğa uçmuştuk iki kelebek ölüsü gibi seninle
Dünyayı hiç umursamadan.
....................

Ben gözlerindeki ummmandan
Avcundaki sahraya süzülen
Bir bedensiz hayatım sevgili...

Karanlıkta,el yordamıyla bulduğum ellerine
Anne eli gibi sarılan
Şüphesiz bir çocuk sevinci,
Yada bu ebedi hasretin
Dudaklarında,
Yanlızca aşkın adıyla hayat bulan o incecik busesi

Biliyorum...
Hiç izim olmayacak yollarında ebedi
Renklerimiz birbirine hiç karışmayacak
Ama ben, öylesine susuzumki sana
İtaat ediyorum herşeye rağmen aşka
Eğildim...ve gömülüyorum avuçlarına.

Bana avcundan beni içir,
Bana benden seni içir,
Ben sana hiç kanmasamda.


>>> Mustafa Kemal Serhatlı ]]> Avcundaki sahraya süzülen
Bir bedensiz hayatım sevgili...

Öyle naif ki varlığım
Değil ayrılık
Kirpiğinin rüzgarı bile üşütür beni...

Ben hayallerinin gerçeğinde yaşayan bir deli
Sense dokunsam kaybolacak bir peri,

Şimdi, söyle ey sevgili
Sen mi varlığında erittin beni
Yoksa ben yokluğumdan mı var ettim seni.
Ve nasıl bir insicam ki bu
Bir hayalin suretinde yok etti
Bir ömürlük gerçeği...

Hani bir gün
Sen üşümüştün ıslanıp yağmurumuzdan.
Ben, ıslanmıştım aşktan sırılsıklam.

Saklanmıştık seninle bir ağacın sinesine
Ve sular damlıyordu ipil ipil saçlarımızdan.

Ben güneş içmiştim gözlerinden o gün
Ruhunda buğulanan aşkın sıcağından.
....Seni içmiştim yudum yudum
Saçlarından süzülen damlaların dudağından.

Ve...
Rengarenk bir gökkuşağı olduğunda ellerimizde zaman
Sonsuzluğa uçmuştuk iki kelebek ölüsü gibi seninle
Dünyayı hiç umursamadan.
....................

Ben gözlerindeki ummmandan
Avcundaki sahraya süzülen
Bir bedensiz hayatım sevgili...

Karanlıkta,el yordamıyla bulduğum ellerine
Anne eli gibi sarılan
Şüphesiz bir çocuk sevinci,
Yada bu ebedi hasretin
Dudaklarında,
Yanlızca aşkın adıyla hayat bulan o incecik busesi

Biliyorum...
Hiç izim olmayacak yollarında ebedi
Renklerimiz birbirine hiç karışmayacak
Ama ben, öylesine susuzumki sana
İtaat ediyorum herşeye rağmen aşka
Eğildim...ve gömülüyorum avuçlarına.

Bana avcundan beni içir,
Bana benden seni içir,
Ben sana hiç kanmasamda.


>>> Mustafa Kemal Serhatlı ]]> http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=4247 Fri, 12 Jun 2009 19:26:13 +0300 http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=4247

sevme beni
yer ayırma bana yüreğinde
geleli çok olmadı ama
bir gün bende yok olurum bilinmezlere
ve yokluğum
sevdiğin kadar yara açar yüreğinde
bilirim kabuk bağlamış yaranın
tekrar kanamasını
ve o kanların damarda yaptığı sızıyı...

daha küçüksün
bilmiyorsun hayatı
acıların ortasında kalmışım ben
seni de bunlara karıştırmak istemem
yolumu kaybederim,
canın yanar,
ağlarsın,
bilirim ağlamanın verdiği kıvranmaları
insana yarattığı sancıları...

başlarda kızarsın bana belki
sitem edersin,
bağırırsın,
ben sana karşı gelemem
ve bilirim
geride kalmanın acısını
nasıl can yaktığını...

yetmez çok sevmelerin sevilmelerine
ben iyi bilirim o imkansız sevmeleri...

dedi ve gitti...!!


şimdi;
sıksan gözlerini
kaç damla yaş çıkar,o bile belli
senin beni sevmediğin kadar,benim unutulmuşluğum var sevgili..!!



' Ebru Yılmaz ']]>

sevme beni
yer ayırma bana yüreğinde
geleli çok olmadı ama
bir gün bende yok olurum bilinmezlere
ve yokluğum
sevdiğin kadar yara açar yüreğinde
bilirim kabuk bağlamış yaranın
tekrar kanamasını
ve o kanların damarda yaptığı sızıyı...

daha küçüksün
bilmiyorsun hayatı
acıların ortasında kalmışım ben
seni de bunlara karıştırmak istemem
yolumu kaybederim,
canın yanar,
ağlarsın,
bilirim ağlamanın verdiği kıvranmaları
insana yarattığı sancıları...

başlarda kızarsın bana belki
sitem edersin,
bağırırsın,
ben sana karşı gelemem
ve bilirim
geride kalmanın acısını
nasıl can yaktığını...

yetmez çok sevmelerin sevilmelerine
ben iyi bilirim o imkansız sevmeleri...

dedi ve gitti...!!


şimdi;
sıksan gözlerini
kaç damla yaş çıkar,o bile belli
senin beni sevmediğin kadar,benim unutulmuşluğum var sevgili..!!



' Ebru Yılmaz ']]> http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=4229 Sat, 06 Jun 2009 15:35:20 +0300 http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=4229

II

Gelin gülle başlayalım atalara uyarak
Baharı kolayarak girelim kelimeler ülkesine
Bir anda yükselen bir bülbül sesi
-Erken erken karlar ortasında
Güneş dönmüş ışık saçan bir yumurta-
Bana geri getirir eski günleri
...Paslanmış demir bir kapı açılır
Küf tutmuş kilitler gıcırdarken
Ta karanlıklar içinde birden
Bir türkü gibi yükselirsin sen
Fısıldarım sana yıllarca içimde biriken
Söyleyemediğim ateşten kelimeleri
Şuuraltım patlamış bir bomba gibi
Saçar ortalığa zamanın
Ağaran saçın toz toprağını
Bana ne Paris\'ten
Newyork\'tan Londra\'dan
Moskova\'dan Pekin\'den
Senin yanında
Bütün türedi uygarlıklar umurumda mı
Sen bir uygarlık oldun bir ömür boyu
Geceme gündüzüme
Gözlerin
Lale Devrinden bir pencere
Ellerin
Baki\'den Nefi\'den Şeyh Galib\'den
Kucağıma dökülen
Altın leylak

III

Ölüler gelmiş çitlembikler sarmaşıklarla
Tırmanmışlar surlarıma burçlarıma
Kimi ırmaklardan yansıma
Kimi kayalardan kırpılma
Kimi öteki dünyadan bir çarpılma
İçi ölümle dolu
Dönen bir huni
Doğarken güneş
Kesilmiş ölü yüzlerden
Bir mozayik minyatürlerden
Dokunur tenimize
Soğuk bir azrail ürpertisiyle ay
Ve birden senin sesin gelir dört yandan
Menekşe kokulu sütunlardan
Komşu dağlardaki nergislerden leylaklardan
Gözlerine ait belgeler sunulur
Ey aşkın kutlu kitabı
Uçarı hayallere yataklık eden
Peri bacalarının yasağı
Gönlümün celladı acı mezmur
Bana bıraktığın yazıt bu mudur
Ölüm geldi bana düğün armağanın gibi
Senden bir gök
Senden yıldızlar ördüler
Ateş böcekleri
O gece dört yanıma
Ey bitmeyen kalbimin samanyolu destanı
Sen bir anne gibi tuttun ufukları
Ve çocuklar gülle anne arasında
Seninle güller arasında
Tuhaf bir ışık bulup eridiler
Çocuklar dağ hücrelerinde erdiler
Aramızdaki sırra
Bir de ay ışığında büyüyen fısıltılar
Gençlik monologları
Seni alıp kaybolmuş zamanın çağıltısından
Bana getiren
Yasamız vardı
Öfkeyle yazardın sen bir yüzüne
Ölür ölür okurdum öbür yüzünde ben

IV

Senin kalbinden sürgün oldum ilkin
Bütün sürgünlüklerim bir bakıma bu sürgünün bir süreği
Bütün törenlerin şölenlerin ayinlerin yortuların dışında
Sana geldim ayaklarına kapanmaya geldim
Af dilemeye geldim affa layık olmasam da
Uzatma dünya sürgünümü benim
Güneşi bahardan koparıp
Aşkın bu en onulmazından koparıp
Bir tuz bulutu gibi
Savuran yüreğime
Ah uzatma dünya sürgünümü benim
Nice yorulduğum ayakkabılarımdan değil
Ayaklarımdan belli
Lambalar eğri
Aynalar akrep meleği
Zaman çarpılmış atın son hayali
Ev miras değil mirasın hayaleti
Ey gönlümün doğurduğu
Büyüttüğü emzirdiği
Kuş tüyünden
Ve kuş sütünden
Geceler ve gündüzlerde
İnsanlığa anıt gibi yükselttiği
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünümü benim

Bütün şiirlerde söylediğim sensin
Şuna dedimse sen Leyla dedimse sensin
Seni saklamak için görüntülerinden faydalandım Salome\'nin Belkıs\'ın
Boşunaydı saklamaya çalışmam öylesine aşikarsın bellisin
Kuşlar uçar senin gönlünü taklit için
Ellerinden devşirir bahar çiçeklerini
Deniz gözlerinden alır sonsuzluğun haberini
Ey gönüllerin en yumuşağı en derini
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünümü benim

Yıllar geçti sapan olumsuz iz bıraktı toprakta
Yıldızlara uzanıp hep seni sordum gece yarılarında
Çatı katlarında bodrum katlarında
Gölgendi gecemi aydınlatan eşsiz lamba
Hep Kanlıca\'da Emirgan\'da
Kandilli\'nin kurşuni şafaklarında
Seninle söyleşip durdum bir ömrün baharında yazında
Şimdi onun birdenbire gelen sonbaharında
Sana geldim ayaklarına kapanmaya geldim
Af dilemeye geldim affa layık olmasam da
Ey çağdaş Kudüs (Meryem)
Ey sırrını gönlünde taşıyan Mısır (Züleyha)
Ey ipeklere yumuşaklık bağışlayan merhametin kalbi
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünümü benim

Dağların yıkılışını gördüm bir Venüs bardağında
Köle gibi satıldım pazarlar pazarında
Güneşin sarardığını gördüm Konstantin duvarında
Senin hayallerinle yandım düşlerin civarında
Gölgendi yansıyıp duran bengisu pınarında
Ölüm düşüncesinin beni sardığı şu anda
Verilmemiş hesapların korkusuyla
Sana geldim ayaklarına kapanmaya geldim
Af dilemeye geldim affa layık olmasam da
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünümü benim

Ülkendeki kuşlardan ne haber vardır
Mezarlardan bile yükselen bir bahar vardır
Aşk celladından ne çıkar madem ki yar vardır
Yoktan da vardan da ötede bir Var vardır
Hep suç bende değil beni yakıp yıkan bir nazar vardır
O şarkıya özenip söylenecek mısralar vardır
Sakın kader deme kaderin üstünde bir kader vardır
Ne yapsalar boş göklerden gelen bir karar vardır
Gün batsa ne olur geceyi onaran bir mimar vardır
Yanmışsam külümden yapılan bir hisar vardır
Yenilgi yenilgi büyüyen bir zafer vardır
Sırların sırrına ermek için sende anahtar vardır
Göğsünde sürgününü geri çağıran bir damar vardır
Sendan ümit kesmem kalbinde merhamet adlı bir çınar vardır
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili



SEZAİ KARAKOÇ]]>

II

Gelin gülle başlayalım atalara uyarak
Baharı kolayarak girelim kelimeler ülkesine
Bir anda yükselen bir bülbül sesi
-Erken erken karlar ortasında
Güneş dönmüş ışık saçan bir yumurta-
Bana geri getirir eski günleri
...Paslanmış demir bir kapı açılır
Küf tutmuş kilitler gıcırdarken
Ta karanlıklar içinde birden
Bir türkü gibi yükselirsin sen
Fısıldarım sana yıllarca içimde biriken
Söyleyemediğim ateşten kelimeleri
Şuuraltım patlamış bir bomba gibi
Saçar ortalığa zamanın
Ağaran saçın toz toprağını
Bana ne Paris\'ten
Newyork\'tan Londra\'dan
Moskova\'dan Pekin\'den
Senin yanında
Bütün türedi uygarlıklar umurumda mı
Sen bir uygarlık oldun bir ömür boyu
Geceme gündüzüme
Gözlerin
Lale Devrinden bir pencere
Ellerin
Baki\'den Nefi\'den Şeyh Galib\'den
Kucağıma dökülen
Altın leylak

III

Ölüler gelmiş çitlembikler sarmaşıklarla
Tırmanmışlar surlarıma burçlarıma
Kimi ırmaklardan yansıma
Kimi kayalardan kırpılma
Kimi öteki dünyadan bir çarpılma
İçi ölümle dolu
Dönen bir huni
Doğarken güneş
Kesilmiş ölü yüzlerden
Bir mozayik minyatürlerden
Dokunur tenimize
Soğuk bir azrail ürpertisiyle ay
Ve birden senin sesin gelir dört yandan
Menekşe kokulu sütunlardan
Komşu dağlardaki nergislerden leylaklardan
Gözlerine ait belgeler sunulur
Ey aşkın kutlu kitabı
Uçarı hayallere yataklık eden
Peri bacalarının yasağı
Gönlümün celladı acı mezmur
Bana bıraktığın yazıt bu mudur
Ölüm geldi bana düğün armağanın gibi
Senden bir gök
Senden yıldızlar ördüler
Ateş böcekleri
O gece dört yanıma
Ey bitmeyen kalbimin samanyolu destanı
Sen bir anne gibi tuttun ufukları
Ve çocuklar gülle anne arasında
Seninle güller arasında
Tuhaf bir ışık bulup eridiler
Çocuklar dağ hücrelerinde erdiler
Aramızdaki sırra
Bir de ay ışığında büyüyen fısıltılar
Gençlik monologları
Seni alıp kaybolmuş zamanın çağıltısından
Bana getiren
Yasamız vardı
Öfkeyle yazardın sen bir yüzüne
Ölür ölür okurdum öbür yüzünde ben

IV

Senin kalbinden sürgün oldum ilkin
Bütün sürgünlüklerim bir bakıma bu sürgünün bir süreği
Bütün törenlerin şölenlerin ayinlerin yortuların dışında
Sana geldim ayaklarına kapanmaya geldim
Af dilemeye geldim affa layık olmasam da
Uzatma dünya sürgünümü benim
Güneşi bahardan koparıp
Aşkın bu en onulmazından koparıp
Bir tuz bulutu gibi
Savuran yüreğime
Ah uzatma dünya sürgünümü benim
Nice yorulduğum ayakkabılarımdan değil
Ayaklarımdan belli
Lambalar eğri
Aynalar akrep meleği
Zaman çarpılmış atın son hayali
Ev miras değil mirasın hayaleti
Ey gönlümün doğurduğu
Büyüttüğü emzirdiği
Kuş tüyünden
Ve kuş sütünden
Geceler ve gündüzlerde
İnsanlığa anıt gibi yükselttiği
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünümü benim

Bütün şiirlerde söylediğim sensin
Şuna dedimse sen Leyla dedimse sensin
Seni saklamak için görüntülerinden faydalandım Salome\'nin Belkıs\'ın
Boşunaydı saklamaya çalışmam öylesine aşikarsın bellisin
Kuşlar uçar senin gönlünü taklit için
Ellerinden devşirir bahar çiçeklerini
Deniz gözlerinden alır sonsuzluğun haberini
Ey gönüllerin en yumuşağı en derini
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünümü benim

Yıllar geçti sapan olumsuz iz bıraktı toprakta
Yıldızlara uzanıp hep seni sordum gece yarılarında
Çatı katlarında bodrum katlarında
Gölgendi gecemi aydınlatan eşsiz lamba
Hep Kanlıca\'da Emirgan\'da
Kandilli\'nin kurşuni şafaklarında
Seninle söyleşip durdum bir ömrün baharında yazında
Şimdi onun birdenbire gelen sonbaharında
Sana geldim ayaklarına kapanmaya geldim
Af dilemeye geldim affa layık olmasam da
Ey çağdaş Kudüs (Meryem)
Ey sırrını gönlünde taşıyan Mısır (Züleyha)
Ey ipeklere yumuşaklık bağışlayan merhametin kalbi
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünümü benim

Dağların yıkılışını gördüm bir Venüs bardağında
Köle gibi satıldım pazarlar pazarında
Güneşin sarardığını gördüm Konstantin duvarında
Senin hayallerinle yandım düşlerin civarında
Gölgendi yansıyıp duran bengisu pınarında
Ölüm düşüncesinin beni sardığı şu anda
Verilmemiş hesapların korkusuyla
Sana geldim ayaklarına kapanmaya geldim
Af dilemeye geldim affa layık olmasam da
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünümü benim

Ülkendeki kuşlardan ne haber vardır
Mezarlardan bile yükselen bir bahar vardır
Aşk celladından ne çıkar madem ki yar vardır
Yoktan da vardan da ötede bir Var vardır
Hep suç bende değil beni yakıp yıkan bir nazar vardır
O şarkıya özenip söylenecek mısralar vardır
Sakın kader deme kaderin üstünde bir kader vardır
Ne yapsalar boş göklerden gelen bir karar vardır
Gün batsa ne olur geceyi onaran bir mimar vardır
Yanmışsam külümden yapılan bir hisar vardır
Yenilgi yenilgi büyüyen bir zafer vardır
Sırların sırrına ermek için sende anahtar vardır
Göğsünde sürgününü geri çağıran bir damar vardır
Sendan ümit kesmem kalbinde merhamet adlı bir çınar vardır
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili



SEZAİ KARAKOÇ]]> http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=4037 Thu, 14 May 2009 22:39:47 +0300 http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=4037 “pencereme bu gece ay düşse”

Yüreğim suskun
Sesini kısmış yüreğim
Elinde bıçak
Kör bir sokak
Bir çıkmazda parçalıyor kendini

“karanlıkta ölmem” demiştim hani
Unutmuşum oysa korkabileceğimi
Ne zor şeydir gözünü dikip
Seçilmiş bir boşluğa bakmak biliyor musun?

Ürküyor yalnızlık düşüncesi
Ruhumda tetiklenen katil mermiden
Kaç tane ve ne çıkartabilirim bölsem doğrasam beni
Geriye ne kalır ya da benden
Elimden düşürdüğümde kendimi

Ay düşse pencereme bu gece
Ay düşse gözyaşlarını indirerek dizlerime

Yuvasında bekliyor mermi!



Naime Erlaçin]]> “pencereme bu gece ay düşse”

Yüreğim suskun
Sesini kısmış yüreğim
Elinde bıçak
Kör bir sokak
Bir çıkmazda parçalıyor kendini

“karanlıkta ölmem” demiştim hani
Unutmuşum oysa korkabileceğimi
Ne zor şeydir gözünü dikip
Seçilmiş bir boşluğa bakmak biliyor musun?

Ürküyor yalnızlık düşüncesi
Ruhumda tetiklenen katil mermiden
Kaç tane ve ne çıkartabilirim bölsem doğrasam beni
Geriye ne kalır ya da benden
Elimden düşürdüğümde kendimi

Ay düşse pencereme bu gece
Ay düşse gözyaşlarını indirerek dizlerime

Yuvasında bekliyor mermi!



Naime Erlaçin]]> http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=4029 Thu, 14 May 2009 21:33:17 +0300 http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=4029 gönlümdeki sözcükleri dökebilsem kağıda
iki ırmak gibi içime akan gözlerini
ılık bir meltem gibi yüzüme vuran
dalgalı saçlarını her okşayışımı
içimi eriten ılık nefesini anlatabilsem
dökebilsem kağıtlara
isyan etmese kalem
yokluk göstermese mürekkep
içimdeki yansımasını kıskanmasa
anlatabilse sözcükler
oysa ben
kalbimle sözcükler arasında
anlatamadan derdimi
ölüp ölüp diriliyorum
seni sevmek özlemek
özlemek ölmek mi, bilmiyorum
ölümle hayat
varlıkla yokluk arası bir şey
kalbimde hep yeşeren
ama bir türlü başaklarını yükseltemeyen
çorak topraklar gibi
bir kırabilse kabuğunu
bir dökebilse içindekini
nasıl dirildiğine sende şaşarsın
şaşarsın valla.
hayret ,seni sevmenin kitabını yazacaktım
bir baktım
seni özlemenin kitabını yazıyorum
dokunamamanın
acısını duyuyorum yüreğimde
bedenimde
kanım donuyor sensiz
hiç bu kadar aciz olmadı
hiç bu kadar çaresiz.


alıntı........]]> gönlümdeki sözcükleri dökebilsem kağıda
iki ırmak gibi içime akan gözlerini
ılık bir meltem gibi yüzüme vuran
dalgalı saçlarını her okşayışımı
içimi eriten ılık nefesini anlatabilsem
dökebilsem kağıtlara
isyan etmese kalem
yokluk göstermese mürekkep
içimdeki yansımasını kıskanmasa
anlatabilse sözcükler
oysa ben
kalbimle sözcükler arasında
anlatamadan derdimi
ölüp ölüp diriliyorum
seni sevmek özlemek
özlemek ölmek mi, bilmiyorum
ölümle hayat
varlıkla yokluk arası bir şey
kalbimde hep yeşeren
ama bir türlü başaklarını yükseltemeyen
çorak topraklar gibi
bir kırabilse kabuğunu
bir dökebilse içindekini
nasıl dirildiğine sende şaşarsın
şaşarsın valla.
hayret ,seni sevmenin kitabını yazacaktım
bir baktım
seni özlemenin kitabını yazıyorum
dokunamamanın
acısını duyuyorum yüreğimde
bedenimde
kanım donuyor sensiz
hiç bu kadar aciz olmadı
hiç bu kadar çaresiz.


alıntı........]]> http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=4028 Thu, 14 May 2009 21:18:47 +0300 http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=4028
Anne ben senin oğlunum
Kanayan bir yurdum var
Anne ben senin oğlunum
Sönmeyen bir umudum var

Ellerimi tutma ne olur
Beni ağlatma ne olur
Anne ben senin oğlunum
Bu kavgaya inancım var

Yasamak güzeldir anne
Yasamak senin için
Yasamak güzeldir anne
Yasamak yarınlar için

Ölmek yaşamaktır yine
Halkının yüreğinde
Ölmekte güzeldir anne
Ölmek özgürlük için

Anne seni seviyorum
Sana ihtiyacım var
Anne seni seviyorum
Ciğer delen bir acım var
Yusuf Hayaloğlu..]]>
Anne ben senin oğlunum
Kanayan bir yurdum var
Anne ben senin oğlunum
Sönmeyen bir umudum var

Ellerimi tutma ne olur
Beni ağlatma ne olur
Anne ben senin oğlunum
Bu kavgaya inancım var

Yasamak güzeldir anne
Yasamak senin için
Yasamak güzeldir anne
Yasamak yarınlar için

Ölmek yaşamaktır yine
Halkının yüreğinde
Ölmekte güzeldir anne
Ölmek özgürlük için

Anne seni seviyorum
Sana ihtiyacım var
Anne seni seviyorum
Ciğer delen bir acım var
Yusuf Hayaloğlu..]]> http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=4023 Thu, 14 May 2009 20:58:06 +0300 http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=4023 Gözümü alan aydınlık
Dağlar seninle heybetli
Ovalar seninle sonsuz.

Şükür sayabildiğime
Şehrimin bacalarını
Duası anacığımın
Her bacada duman gerek.

Bir neşedir ağaçlarda
Yaprak yaprak ışıldayan
Uçan kuşa güle güle
Gönlüm kanatlarındadır.

Artık ayırd ediyorum
Fabrikayı mezardan
Meydan şimdi meydan oldu
Yollar şimdi yola benzer.

Kulak ver ne musikidir
Her doğan günle beraber
Şehirden gelen uğultu
Dinlemeye doyamadığım.

Dilerim ulu Tanrı�dan
Bu mübarek sabah vakti
Okula giden çocuğa
Zihin açıklığı versin.

İşçisine memuruna
Cümlesine cesaret sabır
Açılan pencerelere
Kalkan kepeneklere selam.
Sen doğmana bak güzel gün

Gözümü alan aydınlık
Trenler seninle gider
Vapurlar seninle gelir
Senden her beklediğimiz.

Cahit Sıtkı Tarancı..]]> Gözümü alan aydınlık
Dağlar seninle heybetli
Ovalar seninle sonsuz.

Şükür sayabildiğime
Şehrimin bacalarını
Duası anacığımın
Her bacada duman gerek.

Bir neşedir ağaçlarda
Yaprak yaprak ışıldayan
Uçan kuşa güle güle
Gönlüm kanatlarındadır.

Artık ayırd ediyorum
Fabrikayı mezardan
Meydan şimdi meydan oldu
Yollar şimdi yola benzer.

Kulak ver ne musikidir
Her doğan günle beraber
Şehirden gelen uğultu
Dinlemeye doyamadığım.

Dilerim ulu Tanrı�dan
Bu mübarek sabah vakti
Okula giden çocuğa
Zihin açıklığı versin.

İşçisine memuruna
Cümlesine cesaret sabır
Açılan pencerelere
Kalkan kepeneklere selam.
Sen doğmana bak güzel gün

Gözümü alan aydınlık
Trenler seninle gider
Vapurlar seninle gelir
Senden her beklediğimiz.

Cahit Sıtkı Tarancı..]]> http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=4014 Thu, 14 May 2009 19:59:21 +0300 http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=4014 ölmeyeceğim...



(*) Dünyanın en çok sevilen, en kısa şiiri imiş.
Refik Durbaş öyle diyor 2001'de, Cumhuriyet Kitap'ta.]]> ölmeyeceğim...



(*) Dünyanın en çok sevilen, en kısa şiiri imiş.
Refik Durbaş öyle diyor 2001'de, Cumhuriyet Kitap'ta.]]> http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=4000 Tue, 12 May 2009 22:28:55 +0300 http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=4000 bir başınılığa asla



yaşlanmak hoş değil duvarlara baka baka
bir dost göz arayışıyla



bir saat tıkırtısıyla



korkmam,geçinip gideriz biz,mutluluğuyla



ama''günün aydın,akşamın iyi olsun''
diyen biri olmalı



bir telefon sesi çalmalı
ara sırada olsa kulağında



yoksa zor değil,hiç zor değil
demli çayı bardakta karıştırıp
bir başına yudumlamak doyasıya



ama''çaya kaç şeker alırsın
diye soran bir ses olmalı ya arasıra



CAN YÜCEL

sahi siz çaya kaç şeker alırsınız?]]> bir başınılığa asla



yaşlanmak hoş değil duvarlara baka baka
bir dost göz arayışıyla



bir saat tıkırtısıyla



korkmam,geçinip gideriz biz,mutluluğuyla



ama''günün aydın,akşamın iyi olsun''
diyen biri olmalı



bir telefon sesi çalmalı
ara sırada olsa kulağında



yoksa zor değil,hiç zor değil
demli çayı bardakta karıştırıp
bir başına yudumlamak doyasıya



ama''çaya kaç şeker alırsın
diye soran bir ses olmalı ya arasıra



CAN YÜCEL

sahi siz çaya kaç şeker alırsınız?]]> http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=3925 Sat, 09 May 2009 09:05:44 +0300 http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=3925
Hiç Bir insani unutmak,
bir insandan vazgeçmek,
bir insani hayatindan sonsuza kadar çikartmak zorunda
kaldin mi hiç?
Hani ölmüs gibi,
hani uzatsan da elini tutamayacagini bilmek gibi,
her an kapindan içeri gülümseyerek girecegini bekleyip
ama aslinda hiç gelemeyecegini de bilmen gibi.
Ne zor sey degil mi ölmedigini bilmek ,
ama ölmüs gibi ulasilmaz olmasi artik o insanin sana,
ne kadar katlanilmaz bir gerçek degil mi
sen hala bu kadar sevgili iken?
Özlemek,
bu kadar özlemek,
etini kemigini yakarcasina özlemek...
çok kötü degil mi?
Bu kadar özleyip onu görememek,
ona dokunamamak,
onu isitememek ,
artik sonunun "Pi" hali degil mi?
Biliyorsun degil mi?
Ne kadar umutsuz bir arayistir o,
kalabalik caddede geçen binlerce yüze bakmak
belki bir kez daha görebilmek için o yüzü,
belki biraz önce geçti bu kaldirimdan diye düsünmek,
belki su an arkamda yürüyen insanlarin içinde bir
yerde demek,
belki su an üzerimdedir gözleri diye paranoyalar
yasamak
ne zordur degil mi?
Ne kadar eritir insani farketmeden.
Sende biliyorsun degil mi bunlari.?
Bir sinema koltugunda sende iki kisi gibi oturdun mu
hiç?
Hiç iki kisi gibi zevk aldin mi bir konserden yalniz basina.
Güzel bir kafe kesfettiginde,
güzel bir film seyrettiginde,
güzel bir sarki dinlediginde
güzellikleri oraninda eksik kaldiklarini hissettin mi
paylasamadigin
için
onunla.
Bir barin kalabaliginda hiç yarim vücudunla sallandin
mi ortada?
Hiç iki kisilik beyninle yarim insan olabildin mi?
Baktiginda aynana sadece yüzünün bir yarisini gördügün
oldu mu hiç?
Sana hayatindaki en büyük yoksunlugu yasatandan
nefret edemedigin zamanlar oldu mu hiç?
Gözünün içine baka baka kolunu bacagini kesen bir
insanin yüzüne
sevgi dolu bir gülümseme ile bakabildigin zamanlar
oldu mu hiç?
Hayatta inandigin bütün degerlerini altüst eden
birisine ask siirleri
yazabildin mi?
Onu içinde korumanin seni yok etmek oldugu zamanlara
feda oldun mu hiç?
İçinde aglayan çocuga umut sarkilari söyleyemedigin,
özlemini,
susuzlugunu,
açligini gideremedigin zamanlar oldu mu hiç?
Kanayan yarasini gördügün
ama merhem olamadigin zamanlar.
Gücünün,
hani o tanrisal gücünün
bir çocugun aglamasini susturamayacak kadar oldugunu
gördügün zamanlar
oldu mu hiç?
Hiiiiiiiç....
Hiiç...
hiç...
bir hiç...
Can Dündar (Şiir Gibi Yazılar)]]>
Hiç Bir insani unutmak,
bir insandan vazgeçmek,
bir insani hayatindan sonsuza kadar çikartmak zorunda
kaldin mi hiç?
Hani ölmüs gibi,
hani uzatsan da elini tutamayacagini bilmek gibi,
her an kapindan içeri gülümseyerek girecegini bekleyip
ama aslinda hiç gelemeyecegini de bilmen gibi.
Ne zor sey degil mi ölmedigini bilmek ,
ama ölmüs gibi ulasilmaz olmasi artik o insanin sana,
ne kadar katlanilmaz bir gerçek degil mi
sen hala bu kadar sevgili iken?
Özlemek,
bu kadar özlemek,
etini kemigini yakarcasina özlemek...
çok kötü degil mi?
Bu kadar özleyip onu görememek,
ona dokunamamak,
onu isitememek ,
artik sonunun "Pi" hali degil mi?
Biliyorsun degil mi?
Ne kadar umutsuz bir arayistir o,
kalabalik caddede geçen binlerce yüze bakmak
belki bir kez daha görebilmek için o yüzü,
belki biraz önce geçti bu kaldirimdan diye düsünmek,
belki su an arkamda yürüyen insanlarin içinde bir
yerde demek,
belki su an üzerimdedir gözleri diye paranoyalar
yasamak
ne zordur degil mi?
Ne kadar eritir insani farketmeden.
Sende biliyorsun degil mi bunlari.?
Bir sinema koltugunda sende iki kisi gibi oturdun mu
hiç?
Hiç iki kisi gibi zevk aldin mi bir konserden yalniz basina.
Güzel bir kafe kesfettiginde,
güzel bir film seyrettiginde,
güzel bir sarki dinlediginde
güzellikleri oraninda eksik kaldiklarini hissettin mi
paylasamadigin
için
onunla.
Bir barin kalabaliginda hiç yarim vücudunla sallandin
mi ortada?
Hiç iki kisilik beyninle yarim insan olabildin mi?
Baktiginda aynana sadece yüzünün bir yarisini gördügün
oldu mu hiç?
Sana hayatindaki en büyük yoksunlugu yasatandan
nefret edemedigin zamanlar oldu mu hiç?
Gözünün içine baka baka kolunu bacagini kesen bir
insanin yüzüne
sevgi dolu bir gülümseme ile bakabildigin zamanlar
oldu mu hiç?
Hayatta inandigin bütün degerlerini altüst eden
birisine ask siirleri
yazabildin mi?
Onu içinde korumanin seni yok etmek oldugu zamanlara
feda oldun mu hiç?
İçinde aglayan çocuga umut sarkilari söyleyemedigin,
özlemini,
susuzlugunu,
açligini gideremedigin zamanlar oldu mu hiç?
Kanayan yarasini gördügün
ama merhem olamadigin zamanlar.
Gücünün,
hani o tanrisal gücünün
bir çocugun aglamasini susturamayacak kadar oldugunu
gördügün zamanlar
oldu mu hiç?
Hiiiiiiiç....
Hiiç...
hiç...
bir hiç...
Can Dündar (Şiir Gibi Yazılar)]]> http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=3923 Sat, 09 May 2009 09:03:21 +0300 http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=3923
Bavulları hep toplu durmalı insanın...
Bir gün telefonların hiç çalmayabileceği hesaplanmalı...
Tül perde arkasından misafir yolu gözlemekten vazgeçmeli...
İhanetlere, terkedilmelere, bir başına bırakılmalara hazırlıklı olmalı...
Yalnızlığa alışmalı...
Çünkü omuz omuza günlerin vakti geçti.
Dayanışma, günümüzün borsasının değer kaybeden hisse senetlerinden biri artık...
Bireyin keşif çağı, geride kırık dökük yalnızlıklar bıraktı.
Terörün bile bireyselleştiği çağdayız.
Zaman, birlikten kuvvet doğurma zamanı değil;
Zaman, tek başına dimdik ayakta kalabilmeyi becerme zamanıdır...
İşte o yüzden alışmalı yalnızlığa...
Sokaklar dolusu ıssızlıkla başbaşa yaşamayı göze almalı insan...
Güvendiği dağlardaki karlara bakıp ders çıkarmalı...
Hüzünlü bir şarkıyla paylaşılan gecelerde başını dayayacak bir omuz arama huylarından vazgeçmeli...
Sofrada tek tabağa, tabakta az yemeğe alışmalı...
Romanlardan, yalnızlığı yücelten paragraflar asmalı evin en görünür duvarlarına...
Yalnızlık paylaşılmaz/Paylaşılsa yalnızlık olmaz
Dizeleriyle başlamalı güne...
Telesekretere Şu anda size cevap verebilecek kimse yok! denmeli,
Belkide hiç olmayacak... cevapsızlığa, sessizliğe ısınmalı...
Oysa sessizlik haksızlığa alkıştır.
Haklılığın onuru yaşatır insanı...
Susmanın utancı öldürür...
O yüzden en sessiz gecelerde Doğruydu, yaptımla teselli bulmalı insan.
Feryada komşuların yetişmemesine,
Soğuk duvar diplerinde sessizce ağlaşmaya alışmalı...
Kendiyle hesaplaşmaya çalışmalı...
Gece yastıkla ağlaşmaya, sabah aynayla gülüşmeye,
Kendiyle hüzünlenip, kendiyle keyiflenmeye hazır olmalı...
Hep başını alıp gidebilecek kadar cesur,
Ama hep kalıp savaşacak kadar gözüpek olabilmeli...
Sessizliği, sese dönüştürebilmeli...
Ve sırt çantasını her daim hazır tutmalı insan...
Yollarla barışmalı...
Yalnızlığa alışmalı...
Can Dündar (Şiir Gibi Yazılar)]]>
Bavulları hep toplu durmalı insanın...
Bir gün telefonların hiç çalmayabileceği hesaplanmalı...
Tül perde arkasından misafir yolu gözlemekten vazgeçmeli...
İhanetlere, terkedilmelere, bir başına bırakılmalara hazırlıklı olmalı...
Yalnızlığa alışmalı...
Çünkü omuz omuza günlerin vakti geçti.
Dayanışma, günümüzün borsasının değer kaybeden hisse senetlerinden biri artık...
Bireyin keşif çağı, geride kırık dökük yalnızlıklar bıraktı.
Terörün bile bireyselleştiği çağdayız.
Zaman, birlikten kuvvet doğurma zamanı değil;
Zaman, tek başına dimdik ayakta kalabilmeyi becerme zamanıdır...
İşte o yüzden alışmalı yalnızlığa...
Sokaklar dolusu ıssızlıkla başbaşa yaşamayı göze almalı insan...
Güvendiği dağlardaki karlara bakıp ders çıkarmalı...
Hüzünlü bir şarkıyla paylaşılan gecelerde başını dayayacak bir omuz arama huylarından vazgeçmeli...
Sofrada tek tabağa, tabakta az yemeğe alışmalı...
Romanlardan, yalnızlığı yücelten paragraflar asmalı evin en görünür duvarlarına...
Yalnızlık paylaşılmaz/Paylaşılsa yalnızlık olmaz
Dizeleriyle başlamalı güne...
Telesekretere Şu anda size cevap verebilecek kimse yok! denmeli,
Belkide hiç olmayacak... cevapsızlığa, sessizliğe ısınmalı...
Oysa sessizlik haksızlığa alkıştır.
Haklılığın onuru yaşatır insanı...
Susmanın utancı öldürür...
O yüzden en sessiz gecelerde Doğruydu, yaptımla teselli bulmalı insan.
Feryada komşuların yetişmemesine,
Soğuk duvar diplerinde sessizce ağlaşmaya alışmalı...
Kendiyle hesaplaşmaya çalışmalı...
Gece yastıkla ağlaşmaya, sabah aynayla gülüşmeye,
Kendiyle hüzünlenip, kendiyle keyiflenmeye hazır olmalı...
Hep başını alıp gidebilecek kadar cesur,
Ama hep kalıp savaşacak kadar gözüpek olabilmeli...
Sessizliği, sese dönüştürebilmeli...
Ve sırt çantasını her daim hazır tutmalı insan...
Yollarla barışmalı...
Yalnızlığa alışmalı...
Can Dündar (Şiir Gibi Yazılar)]]> http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=3920 Sat, 09 May 2009 08:38:44 +0300 http://www.eltcafe.net/showthread.php?tid=3920
Yalancı bahar Kaç baharı gerçek sanıp kandık söylesenize… Kaçına’Nihayet’
hasretle kucak açtık ve kaçında yanıldık…
Kaç kez ayaz vurmuş dallarımızda filizlerimiz söndü. Yine de uslanmadık.
Yine geveze bir dosta sırlarımızı açar gibi açıldık yalancı bahara…
Yine yanıldık.
Peşinden bastıran tipiyle ayıldık.
Ne yapalım ki, dalında patlamayı bekleyen bir tomurcuk gibi susamıştık ilkyaza…
Kaç zaman olmuştu kendimizi güneşin kollarına bırakıp,
ormanda yayılan kekik kokularıyla sarhoş olmayalı…
Tahmin ediyorduk, üzerimize katran rengi bir
kafes gibi çöken bulutların ardında güneşin gülümsediğini…
Daha ilk ışınları deler delmez kafesi, açtık iştahla ruhumuzun
pencerelerini…


Bahar öyle kolay gelmezdi aslında; biliyorduk; yanlış
baharlarda az mı ayaz yemiştik.
Kaçımız mart güneşine aldanıp açılmış ve kara kafesin ağına düşmüştü yeniden…
Bahar, ilan ı aşk mevsimiydi, astık aşklarımızı ilan
panolarına, sevdalar yasakken daha…
Bahar, barışın mevsimiydi; müjdeledik barışı, silahlar konuşurken hâlâ…
Söyledik, ancak yazın söylenecekleri, güneş henüz toprağı ısıtmamışken…
cemreler düşmemişken ilkyazın koynuna…
Yalanmış meğer bahar; daha vakti değilmiş, aşkın da barışın da…
Güneşe kananlar, yazı beklerken bahardan oldular; kesildi sesi soluğu, erken öten horozların…İyisi mi itirafçı olalım; biliyorduk ‘İşte bahar’ derken, ardından gelecek ayazı…
Yalan bu çıkma demişti temkinliler, tedbirliler, ‘çıkarken üstüne kalın bir şey al’anlar,
‘başına bir iş gelmesin’den ürkenler…
Ama bahar, olanca işvesiyle sokağa çağırıyordu.
Aşk, ilan panosuna asılmayı bekliyordu, barış bir kuş gagasında müjdelenmeyi…
‘Erken mi geç mi’ hesabına gelmezdi ikisi de… Peşlerine düşülmeli, ilan edilmeli,
müjdelenmeliydiler.
Güneşi görür görmez seranada ve barış türkülerine başladık. Vakti gelmeden açıldık,
geç kalmadan davranma telaşında…
Erkenmiş.
Kursağımızda kaldı bahar sevinçleri…
Erken öten horozlar, erken açmış çiçekler, erken doğmuş bebekler gibi kesildik, solduk, öldük.
Yine tedbirliler ulaşacak salimen yaza; biz yakalandık, zalim ayaza…Ama itirafçı olsak da pişman olmadık.
Az da olsa ısındık hiç olmazsa… Vakitsiz de olsa söyledik, söylenmesi gerekeni…
Bahar yalan mıymış gerçek mi dinlemedik. Güneşin ilk dokunuşuyla haber verelim dedik,
ardından gelecek müjdeyi…
Aşk için erkendi belki, barış henüz uzak…
ama ikisi de gelecekti nasılsa sonunda…
Hep bildik ki, habercisidir yalancı bahar, sahicisinin…
Bazen vaat, hediyeden de kıymetlidir.
Kesilmeyi göze alıp erken ötmek yeğdir çoğu zaman, susup doğru zamanı kollamaktan…
Sonunda olan yalana kananlara olur, onlar müjdeledikleri şeyi göremeden giderler.
Lakin çoğu buna gönüllüdür.
Güneşe en erken onlar dokunmuşlardır, elbet en erken yanan onlar olacaktır.
Belki ‘İkinci Bahar’ı yaşayanlar bilir kıymetlerini…

CAN DÜNDAR]]>
Yalancı bahar Kaç baharı gerçek sanıp kandık söylesenize… Kaçına’Nihayet’
hasretle kucak açtık ve kaçında yanıldık…
Kaç kez ayaz vurmuş dallarımızda filizlerimiz söndü. Yine de uslanmadık.
Yine geveze bir dosta sırlarımızı açar gibi açıldık yalancı bahara…
Yine yanıldık.
Peşinden bastıran tipiyle ayıldık.
Ne yapalım ki, dalında patlamayı bekleyen bir tomurcuk gibi susamıştık ilkyaza…
Kaç zaman olmuştu kendimizi güneşin kollarına bırakıp,
ormanda yayılan kekik kokularıyla sarhoş olmayalı…
Tahmin ediyorduk, üzerimize katran rengi bir
kafes gibi çöken bulutların ardında güneşin gülümsediğini…
Daha ilk ışınları deler delmez kafesi, açtık iştahla ruhumuzun
pencerelerini…


Bahar öyle kolay gelmezdi aslında; biliyorduk; yanlış
baharlarda az mı ayaz yemiştik.
Kaçımız mart güneşine aldanıp açılmış ve kara kafesin ağına düşmüştü yeniden…
Bahar, ilan ı aşk mevsimiydi, astık aşklarımızı ilan
panolarına, sevdalar yasakken daha…
Bahar, barışın mevsimiydi; müjdeledik barışı, silahlar konuşurken hâlâ…
Söyledik, ancak yazın söylenecekleri, güneş henüz toprağı ısıtmamışken…
cemreler düşmemişken ilkyazın koynuna…
Yalanmış meğer bahar; daha vakti değilmiş, aşkın da barışın da…
Güneşe kananlar, yazı beklerken bahardan oldular; kesildi sesi soluğu, erken öten horozların…İyisi mi itirafçı olalım; biliyorduk ‘İşte bahar’ derken, ardından gelecek ayazı…
Yalan bu çıkma demişti temkinliler, tedbirliler, ‘çıkarken üstüne kalın bir şey al’anlar,
‘başına bir iş gelmesin’den ürkenler…
Ama bahar, olanca işvesiyle sokağa çağırıyordu.
Aşk, ilan panosuna asılmayı bekliyordu, barış bir kuş gagasında müjdelenmeyi…
‘Erken mi geç mi’ hesabına gelmezdi ikisi de… Peşlerine düşülmeli, ilan edilmeli,
müjdelenmeliydiler.
Güneşi görür görmez seranada ve barış türkülerine başladık. Vakti gelmeden açıldık,
geç kalmadan davranma telaşında…
Erkenmiş.
Kursağımızda kaldı bahar sevinçleri…
Erken öten horozlar, erken açmış çiçekler, erken doğmuş bebekler gibi kesildik, solduk, öldük.
Yine tedbirliler ulaşacak salimen yaza; biz yakalandık, zalim ayaza…Ama itirafçı olsak da pişman olmadık.
Az da olsa ısındık hiç olmazsa… Vakitsiz de olsa söyledik, söylenmesi gerekeni…
Bahar yalan mıymış gerçek mi dinlemedik. Güneşin ilk dokunuşuyla haber verelim dedik,
ardından gelecek müjdeyi…
Aşk için erkendi belki, barış henüz uzak…
ama ikisi de gelecekti nasılsa sonunda…
Hep bildik ki, habercisidir yalancı bahar, sahicisinin…
Bazen vaat, hediyeden de kıymetlidir.
Kesilmeyi göze alıp erken ötmek yeğdir çoğu zaman, susup doğru zamanı kollamaktan…
Sonunda olan yalana kananlara olur, onlar müjdeledikleri şeyi göremeden giderler.
Lakin çoğu buna gönüllüdür.
Güneşe en erken onlar dokunmuşlardır, elbet en erken yanan onlar olacaktır.
Belki ‘İkinci Bahar’ı yaşayanlar bilir kıymetlerini…

CAN DÜNDAR]]>