Bir Noun Clause cümlede iki türlü karşımıza çıkar:

1. Cümlenin öznesi olarak:

[Wh- + Subject + Verb + Object] + Singular Main Verb + Object

- Where he is going to stay doesn't concern you. [Onun nerede kalacağı seni ilgilendirmez.]

- What you have to do now is simple: wait and see. [Şu an yapman gereken şey basit: bekle ve gör.]

[Whether (or not) + Subject + Verb + Object] + Singular Main Verb + Object

- Whether (or not) she will sign the contract depends on the salary we will offer. [Onun kontratı imzalayıp imzalamayacağı bizim teklif edeceğimiz maaşa bağlı.]

- Whether she will go to Kemer tomorrow (or not) is her own problem. [Yarın onun Kemer'e gidip gitmeyeceği kendi sorunudur.]

[That + Subject + Verb + Object] + Singular Main Verb + Object

- That she doesn't understand my English is obvious. [Onun benim İngilizcemi anlamadığı belli.]

Görüldüğü gibi bir Noun Clause cümlenin öznesi olarak kullanıldığında wh- soru kelimelerinde başlamasına rağmen takip eden yapı düz cümle şeklindedir. Eğer bir cümle wh- soru kelimeleriyle başlıyorsa ve cümlenin devamı soru diziliminde değilse bu bir Noun Clause cümlesidir ve:

[Wh- + Subject + Verb + Object] ... yapısını bir tekil fiil takip eder.

Veya Whether (or not) yada That ile aynı şekilde başlayıp arkasından düz cümle diziliminde bir takip vardır.

Öyleyse cümlenin başındaki bir Noun Clause'u anlamak kolay olacaktır.

2. Cümlenin nesnesi olarak:

Subject + Verb + [wh- + Subject + Verb + Object]

- I know where she lives. [Onun nerede yaşadığını biliyorum.]

Subject + Verb + [whether + Subject + Verb + Object]

- We want to know whether he is on our side (or not). [Onun bizim tarafımızda (olup olmadığını) bilmek istiyoruz. ]

Subject + Verb + [that + Subject + Verb + Object]

- She knows that her daughter is at school and safe. [O kızının okulda ve güvende olduğunu biliyor.]

Nesne durumundaki bir Noun Clause ise cümlenin öznesini takip eden bir fiil ya da sıfat sonrasında gelir ve yine wh-, wheter / if, veya that sonrası gelen bir düz cümle dizilimiyle oluşumunu tamamlar.

3. Ancak bir Adjective Clause bir ismi takip eder ve o ismi tanımlar, o isimle ilgili bilgiler verir:

- I know a man who can speak Chinese. [Ben Çince konuşabilen bir adam tanıyorum.]

...who can speak Chinese yapısı Adjective Clause'dur. Ve göründüğü gibi bir Noun Clause'dan çok farklı bir oluşumu vardır. Mutlaka bir isimden sonra gelir. Bu cümlede "nasıl bir adam?" sorusunun cevabını Adjective Clause yapısı verir:

I know a man ... [Bir adam tanıyorum ...] - Nasıl bir adam?
... a man who can speak Chinese. [Çince konuşabilen bir adam.]

Öyleyse bir Noun Clause ile Adjective Clause yapısını birlikte görelim ve en basit şekliyle aralarındaki farkı nasıl anladığımıza bakalım:

Bir Noun Clause: I know who he is. [Bu cümlede "nasıl bir ...?" sorusu sorulamaz. Yani Noun Clause'dur.]

Bir Adjective Clause: I know a man who is living in a cave. [Bu cümlede ise "nasıl bir ...?" sorusu sorulabilir. Yani bu bir Adjective Clause'dur.]


Kaynak: Murat Kaplan

Thanks for sharing again