ELTCafe.Net

Zamanın Gerisinde Kalmak
Zaman hızla akıp gidiyor hem de öyle hızlı akıyor ki hızına yetişmek kolay olmuyor çoğu zaman.Zaman akıyor akmasına da akıp giden zaman bir sel gibi çok şeyi içine alıp götürüyor beraberinde.Bir an gelip geçmişine şöyle bir baktığında seyirci koltuğunda.O an gözünün önünden geçerken birer film karesi gibi yaşadıkların ve hatrına gelince hatıraların içinden bir şeyler kopar insanın.Hepimizin geçmişinde yaşamaktan zevk aldığı ve hiç yaşanmasını istemediği anlar olmuştur muhakkak.Şöyle bir düşünüyorum da aslında konuşmalarımızda geçmişimizi hep eleştiriyoruz."Geçmişimi seviyorum."diyen birine hasretiz şu günlerde.Ninelerimize,dedelerimize imreniyorum doğrusu.Bir araya gelince maaile hemen açarlar eski anılarını,hemen telaşlı ve bir o kadar da hoşnut bir tebessüm belirir yüzlerinde ve anlatmaya başlarlar sonra yaşadıklarını.Onlar anlatırken ben bile şaşırırım doğrusu.Hem bu kadar geçirmiş görmüş insanlar,kimbilir ne acılar yaşadılar hem de hiç sıkılmadan anlatır dururlar,yâd ederler eski günleri.Şükretmesini bilir eski toprak çünkü.Kötü günleri de olmuştur elbet ama onlar nankör değiller bizler gibi.Ah şu yeni nesil.Ne çok şeyi değiştiriyor öyle değil mi?Zamane gençlik dediğimiz bu olsa gerek.Oysaki ne pozitif insanlarmış eskiler.Eskiler diyoruz ama eskimiyorlar,asla tatlılıklarından birşeyler kaybetmiyorlar.Tecrube sahibi oluyorlar,acı çekip büyüyorlar sonra ama asla bizler gibi isyankar olmuyorlar hayatta.Aramızdaki fark bu işte.Birkaç gün sonra huzur evine gitmeyi planlıyoruz sınıfımız ve öğretmenimizle.Dilerim katılım oldukça güzel olur.Anıları yâd edecek,bir dilim keki küçük bir kızla paylaşmak isteyecek ninelerimizi,dedelerimizi yılda bir kez ziyaret etmişiz çok mu.Hem eskilerin anılarını dinlemek istiyor insan ve gözünde canlandırmak istiyor zamanın neler alıp götürdüğünü ya da akarken ne izler bıraktığını insanlarda.Terkedilmiş bir çocuk saflığında onlar,hayatı çocuk gözüyle yaşayanlardanlar.Bir gülümsemeye hasret eski toprak onlar.Zamanın kıymetini en iyi bilen çınarlar onlar.O halde hayatta bir tecrube daha olsun istiyorsak biz de şu akıp giden zamanda bir gün kocayıp onların durumuna geleceğimizi unutmayalım ve ziyaret edelim onları,bir dilim kekimizi bir fincan kahvemizi paylaşalım ve bilelim ki paylaştıkça artıyor mutluluklar.Gözlerindeki gülümsemeyi görelim ki bizler de sevinelim.
Az önce de belirttiğim gibi zaman öyle hızla akıp gidiyor ki...Bir ölüme bir de akıp giden zamana çare yok işte.O halde bugün bir kez daha düşünelim herşeyden uzakta.Zaman bu kadar çabuk yitip gidiyorsa elimizden ne duruyoruz hala?Birşeyler yapma zamanı şimdi?Zamanın kıymetini anlama zamanı şimdi.Zamanın gerisinde kalırsak çok değil 30-40 yıl sonra ne anlatacağız torunlarımıza.Zamanın gerisinde kalırsak eğer yeni yetişen bir ağacın gölgesinde romanımızı nasıl okuyacağız?Nasıl filizlendiğini göreceğiz çiçeklerin zamanın gerisinde kalırsak?Zamanın gerisinde kalacaksak ne önemi var bugünün?Düşünelim,düşünelim ki zamanın gerisinde kalmayalım.Yarım kalmışlıklar da yaşamayalım,çıkmaz sokaklarda hapsolmayalım.Zamanın gerisinde kalmak okyanusun dibine batıp çıkamamak gibidir.
12.05.2009